Odłączenie ciała szklistego PVD

Opis

Ciało szkliste jest galaretowatą, przezroczystą, pozbawioną naczyń strukturą, która wypełnia komorę ciała szklistego, nadaje kształt i objętość gałce ocznej. W 99% składa się z wody, w jego skład wchodzi również kolagen i kwas hialuronowy. Wraz z wiekiem konsystencja ciała szklistego staje się bardziej płynna na skutek utraty kwasu hialuronowego, w konsekwencji czego dochodzi do osłabienia włókien kolagenowych. Ciało szkliste zaczyna się obkurczać i dochodzi do odłączenia jego tylnej granicy od siatkówki. Może mieć postać ostrą lub przewlekłą. Ostra rozwija się nagle i w krótkim czasie prowadzi do całkowitego odłączenia ciała szklistego. Postać przewlekła rozwija się stopniowo, trwa dłuższy czas, a do całkowitego odłączenia może dojść w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Ma miejsce  zwłaszcza u osób krótkowzrocznych i starszych na skutek przebudowy ciała szklistego.

Objawy:

  • W początkowym stadium widzenie błysków na skutek pociągania siatkówki przez ciało szkliste
  • “Muszki”, “pajęczyny” w polu widzenia, czyli tzw. męty w ciele szklistym powstające na skutek podnoszenia i opadania odłączonych miejsc podczas ruchów gałek ocznych, przesuwające się w polu widzenia i rzucające cienie na siatkówkę

Diagnostyka i leczenie

W razie wystąpienia wyżej wymienionych objawów czyli nagle pojawiających się mętów, błysków a także pogorszenia wzroku koniecznie należy się zgłosić do okulisty. Lekarz stwierdza PVD na podstawie wywiadu i badania w lampie szczelinowej przy rozszerzonej źrenicy, w którym ocenia ciało szkliste i siatkówkę. Najczęściej odłączenie ciała szklistego i związane z wiekiem zmętnienia są niegroźne i nie wymagają leczenia.

Niekiedy może prowadzić do przedarć siatkówki, a w konsekwencji do otworu siatkówki[LP1] , odwarstwienia, krwawienia.

Zapobieganie:

Regularne kontrole okulistyczne – w szczególności u krótkowidzów i starszych pacjentów.